دامني پر كن از اين گل بدهي هديه به خلق

ببري خانه دشمن بفشاني بر دوست

راز خوشبختي هر كس به پراكندن اوست

در دل مردم عالم به خدا نور خواهد پاشيد، روح خواهد بخشيد

تو هم اي خوب من اين نكته به تكرار بگو

اين دلاويزترين شعر جهان را همه وقت

نه به يكبار و نه ده بار، به صد بار بگو

دوستت دارم را تو به من بسيار بگو

دوستم داري را تو از من بسيار بپرس

شاعر:ع.ب.م

تو اون شلوغي اروم يه جا نشسته بودي وقتي اوردنش.

هركي مشغول كار خودش بود اما تو يه گوشه نشستي و بغض كردي. دلت ميخواست گريه كني قد تموم دنيا، ولي نميشد اونجا گريه كرد. تنها كاري كه از دستم برميومد اين بود كه شونه هامو باهات همراه كنم. اروم سرتو گذاشتي رو شونم و بهشون خيره شدي. نميدونستم داري به چي فكر ميكني. شايد به روزايي كه با هم مي خنديدين و شادي ميكردين. شايد هم به اون روزايي كه از رو بچگي با هم قهر ميكردين. نميدونم...

يه لحظه برق اشكو گوشه چشماي نازت ديدم. دلت پر بود. نميخواستي اينطوري بشه اما شد. دوست داشتي بهتر از اينا باشه. خيلي بهتر. اون لياقتشو داشت. منم بغض كردم اما گريه نه...

نميخواستم گريه كنم. نخواستم.

وقتي قطره اشك رو گونه هات لغزيد دلم لرزيد. ميخواستم بهش بگم بهت دلداري بده. اما اون شاد بود و تو اينو ميخواستي.

وقتي داشتم ميرفتم بهت گفتم گريه نكن. اگه تو گريه كني اونم گريه اش ميگيره. توبا اون چشماي غمزده بهم نگاه كردي و گفتي باشه.ميدونستم اينو واسه اين ميگي كه من خيالم راحت باشه. نميدونم وقتي كه داشت ميرفت ، وقتي همديگه رو بغل كردين چقدر سبك شده بودي.

ولي غم دنيا تو دلت سنگيني ميكرد. اينو ميدونم. ميدونم نتونستي جلوي اشكاتو بگيري. نتونستي نقشي رو كه بهت سپردم خوب بازي كني. اشكالي نداره. ديگه مهم نيست. مهم اينه كه اون رفت به خونه بختش. مهم اينه كه اون خوشبخت بشه و هميشه خوشحال باشه. اينطوري تو هم خوشحال ميشي.

عزيزكم يه روزي تو هم ميري. تو هم قدم ميذاري به خونه خوشبختي. تو هم تو لباس عروسي در حالي كه همه بهت زل زدن بي اعتنا به حرفاي اين و اون گريه ميكني بي بهانه.

خوشگلكم خوشحال باش اون خوشبخت شد. تو هم ميشي...