یه عالمه زیبایی تو دنیا وجود داره که اون می بینه و ما نمی بینیم.

هر روز یه عالمه موسیقی زیبا خلق میشه که اون میشنوه و ما نمیشنویم.

هر لحظه عشقی آفریده میشه که اون حس می کنه و ما حس نمی کنیم.

خوش به حال خدا ...

نمیشه وجودش رو انکار کرد. با وجود این همه زیبایی و پاکی انکارش نمی کنم.

میدونم که هست. همیشه بوده. همیشه کنار من بود. همیشه کنار من هست.

ولی من نیستم. من، من نیستم! منی دیگر شده ام. منی که حتی خودش را هم

 نمی شناسد. منی زندانی من. منی در بند وجود خویش. منی ناتوان از رهایی.

وقتی دیدم آسمان محو نگاه من است، شرمگین شدم. وقتی فهمیدم صدای رود

آواز درون من است، از خود رنجیدم. نه به خاطر اشتباهاتم! به خاطر گم کردن راه.

به خاطر ناتوانی ام از شناخت موجود درونی ام. به خاطر به کار نبستن دانش محدودم.

به خاطر رنجاندن اطرافیانم. به خاطر صبور نبودنم. به خاطر بد بودنم.

تو رانمی شناسم ای بی نهایت. منی که با خود غریبه ام چگونه تو را بشناسم؟

 خودت را به من بنما. اینجا، در قلبم خانه توست. اکنون خالیست جایت اینجا.

 بیا، بیا که به تو محتاجم. تا آخر، تا بی نهایت.

 مرا دریاب ای مهربانترین مهربانان.

رقص برگی در زلال آب

موج نوری در شکوه دشت

در میان رود یک ماهی

سرمست و پر غرور می گشت

آسمان آنجا مهربان بوده

قلب من با باد هم زبان بوده

رود عاشق کش در سرای خود

با وجود تو بیکران بوده ...

میخواهمت. نمیدانم چرا؟!  میجویمت. باز هم نمیدانم چرا؟  نمی یابمت. میخواهم

 بیابم، کشفت کنم.

نمیدانم چرا، چرا دوستت دارم؟ تویی که مرا دوست داری چرا خودت را به من نمی نمایانی؟

چرا نمیگویی دوستم داری؟ میخواهم ببینمت، نه با آن چشمها با اینها!

میدانم که اینجایی. بیا، بیا و مرا در آغوش بگیر که خسته ام از جستجو از نیافتن

و شاید از دوست داشتن تو!

دیوانه ام میکنی! میخواهی مجنون شوم؟ اگر بدانم تو را می یابم میشوم!

به من بگو، بگو، منتظرت هستم. منتظر دیدنت، شنیدنت، بوئیدنت، لمس کردنت

 و حتی چشیدنت!

راستی تو چه طعمی داری؟ شیرین؟ ترش؟ یا تلخ؟ نمیدانم. فکر کنم هیچکدام!

تو مزه خود را داری. مزه ای رمزآلود.

من هر روز تو را می بینم. هر لحظه، هر آن. تو را میجَوَم، می بویم، لمس می کنم

در جلوه ای دیگر. اما، اما من خود تو را میخواهم. خود خودت.

کلافه ام میکنی. هرگز نفهمیدم آیا تو عاشقی یا من؟!

اگر تو عاشقی چرا نمی آیی ببینمت آنگونه که می خواهم؟

اگر من عاشقم، نه! من عاشق نیستم! تو عاشقتری! خودت اعتراف کردی. من فقط

نیازمند توام. نیاز چیزی است که مرا به تو وابسته کرده. وابستگی که عشق واقعی

 نمی آورد.

اما تو عاشقی. زیرا نیاز از تو دور است. تو به من عشق ندادی، نیاز دادی. سهم

عشق را خود برداشتی.

سرزنشت نمیکنم. بار تو سنگین تر است. این را خوب میدانم.

با اینهمه هنوز منتظرت هستم.

                                         عاشق این نیازمند، هرچه زودتر بیا!

* گم ترین گمشده ام تو مرا پیدا کن                           

                                                زندگی چیست بگو عشق را معنا کن

*بگذار در درونم غوغا کند ستاره                               

                                               از عشق تو بسوزد این قلب تکه پاره

 در سینه من ای یار نام تو هست باقی                    

                                               جانم فدای عشقت در جان من چراغی

عید همگی مبارک