تا همه زیبایی ها و خوبی ها را با من قسمت کنی. ولی من طغیان کردم تا دنیایی

 دیگر را تجربه کنم و تو با وجود اینکه میدانستی باز هم تنها می شوی، مرا به این

 دنیا فرستادی بی قید و شرط ! تنها از من خواستی که که فراموشت نکنم و خوب

 بمانم!

 تو به من قدرت دادی؛ قدرت معجزه کردن تا به خودم متکی باشم و با نیروی عشق

 و اراده معجزه کنم.

 تو تمام زیبایی ها را درون من گذاشتی تا هر وقت که دنیای اطرافم تیره و تار شد،

 با نگاهی به آینه زیبایی را بیابم.

 تو همه خودت را در وجود من قرار دادی تا هر گاه که دلم برایت تنگ شد، با نگاهی

 به درونم تو را بیابم و آرام بگیرم.

 من همیشه وجود تو را از یاد میبرم ولی تو هرگز به روی خودت نمی آوری و با

 کمک های بی دریغت در سخت ترین شرایط  وجودت را به من یادآوری می کنی!

 من هرگز خوب نبودم و تو همیشه به من خوبی کردی تا خوب بودن را از تو بیاموزم.

              خدایا، من نه دوست مهربانی برای تو هستم و نه شاگرد خوبی

         ولی از تو انتظار دارم که بهترین دوست من باشی و مهربانترین آموزگارم!

آرامش مطلق را به تو ارزانی نخواهد کرد.

زندگی: آزمایشی برای سنجش میزان شجاعت تو!

شجاعت میان ماندن و رفتن!

شجاع باش و اطمینان داشته باش که همواره سختی ها کنار میروند.

همیشه راهی هست. نوری هست. امیدی هست. صبر کن. آرام

باش. دعا کن.

گاهی باید دست از تلاش برداری، آرام بنشینی و تنها نگاه کنی.

نگاه کن که چگونه خداوند تو را در آغوش می گیرد و با خود می برد.

اینجاست که در اوج سختی ها، آرامش داری. تنها در همین لحظه،

همین جا، جایی که هیچ جایی نیست. زمانی که وجود ندارد! نه آغاز

 است نه پایان...

*تقدیم به دوستم امید و کشورش و مردمش به امید روزی که در امنیت زندگی

کنند و خودشون آینده کشورشون رو بسازن